"Wat voel je?" Al mijn zangleerlingen zullen beamen: dit is de vraag die ik het vaakst stel. Niet één keer, maar mogelijk wel tien keer per les. Wellicht soms tot wat lichte frustratie van mijn leerlingen. Ik snap het, het is een lastige vraag, maar ook een belangrijke. Bewustwording van dat wat je doet kan alleen door te voelen wat je doet. Want... wat je niet bewust kunt voelen, kun je ook niet bewust herhalen. Wanneer mensen aan zingen denken, denken ze meestal aan horen. Logisch ook....

Nu is het mijn beurt om de jongere generatie te helpen, te stimuleren, te begeleiden en te motiveren. Om de droom die zij wellicht hebben te helpen realiseren. Om de passie en het talent dat zij hebben te zien en dit te erkennen en hun het gevoel te geven dat het voor hun ook haalbaar is. Om te laten zien hoeveel plezier je kunt hebben met het maken van muziek. Om ze ervaring te bieden en kunde te leren. Richting te geven.

Je kent het vast (of volgens mij zeggen ze tegenwoordig: POV): je loopt rustig op een stoep, lekker zonnetje op je gezicht, misschien wel een boodschappenlijstje in je hoofd, niks vermoedend… en dan rijdt er ineens een auto langs die een lekker nummer van (bijvoorbeeld) Beyoncé uit zijn open ramen blaast en op de stoep begint naast je iemand luidkeels mee te zingen. En dan bedoel ik niet zomaar meeneuriën, nee, ik heb het hier over full on concertmode. Armzwaaiend, luid en ad libbend. Mijn...